فجر؛ عهدی بی‌انتها با شهدا؛ قرار همدلی در خانواده‌ای همدل
به گزارش نفیرنفت | پایگاه خبری صنعت نفت ایران؛ «قرار پنجشنبه‌های فجر» از همین معنا جان گرفته است؛ قراری برای آنکه همکاران شهید، تنها در خاطره‌ها و مناسبت‌ها زنده نمانند، بلکه حضورشان در رفتار و همراهی خانواده بزرگ فجر ادامه پیدا کند. این پنجشنبه، هفتم آبان‌ماه، جمعی از کارکنان فجر انرژی خلیج فارس به نمایندگی از مدیرعامل و همکاران شرکت، در رامهرمز بر مزار شهید صنعت، علی ممبینی حاضر شدند و با خانواده او دیدار کردند؛ دیداری که بیش از هر چیز، یادآور این حقیقت بود که در اندوه فقدان، هیچ خانواده‌ای نباید خود را تنها احساس کند.
این قرار پیش از این با حضور در کنار خانواده‌های شهید محمد ترابی در ایذه، شهید ابوذر ریحانی در حوالی باغملک و شهید دکتر مهدی ویسی‌تبار در اهواز ادامه یافته بود و اکنون نام علی ممبینی نیز به این مسیر پیوسته است. قرار پنجشنبه‌های فجر در هفته‌های آینده برای دیگر شهدای حمله پانزدهم فروردین ۱۴۰۵ نیز ادامه خواهد داشت؛ تلاشی برای زنده نگه‌داشتن پیوند با خانواده شش همکار شهید و تبدیل یادآوری به همراهی مستمر.
در کنار این دیدارهای هفتگی، خانواده‌های شهدا در مراسم «جانفدا» به میزبانی پایگاه بسیج پتروشیمی در سازمان منطقه ویژه اقتصادی مورد تجلیل قرار گرفتند و مدیرعامل فجر انرژی، دکتر سیدمحمد احمدزاده، با آنان دیدار و گفت‌وگو کرد. همچنین مراسم بزرگداشت شهدای فجر با حضور مسئولان، مدیران صنعت، نمایندگان مجلس، خانواده‌های شهدا و کارکنان شرکت، در ساختمان شرکت ملی صنایع پتروشیمی و با حمایت و پیگیری هلدینگ خلیج فارس برگزار شد. بااین‌حال، معنای عمیق‌تر همدلی در تداوم همین دیدارهای بی‌تکلف است؛ در حضوری که به یک مراسم محدود نمی‌شود و به خانواده‌ها می‌گوید عزیزانشان همچنان بخشی از حافظه و هویت جمعی فجرند.
فجر انرژی امروز هم‌زمان در مسیر بازسازی آنچه آسیب دیده و پاسداری از پیوندهایی گام برمی‌دارد که نباید آسیب ببینند. بازسازی نیروگاه‌ها، ادامه خدمت به صنعت و منطقه است؛ و همراهی با خانواده‌های شهدا، وفاداری به انسان‌هایی که بخشی از این مسیر را با جان خود پیمودند. پنجشنبه‌های فجر، قرار ماندن بر همین عهد است؛ از ایذه تا باغملک، از اهواز تا رامهرمز و تا دیدارهای پیش رو. عهدی که یاد شهدا را از گذشته به امروز می‌آورد و معنای خانواده بزرگ فجر را در یک حقیقت ساده خلاصه می‌کند: همکاران می‌روند، اما پیوندی که ساخته‌اند، با رفتنشان پایان نمی‌یابد.